Τι είδους σκουλήκια μπορεί να μολυνθεί ένα άτομο

Τα σκουλήκια ως έντονοι εκπρόσωποι του παρασιτισμού στη Γη είναι ένα μεγάλο πρόβλημα όχι μόνο για μεμονωμένους μολυσμένους ανθρώπους, αλλά και για ολόκληρες χώρες, όπου μερικές φορές γίνονται πραγματική καταστροφή. Συνήθως, όταν οι άνθρωποι μιλούν για σκουλήκια, συνήθως φαντάζονται μικρά λευκά σκουλήκια που ζουν στο ανθρώπινο έντερο. Αλλά στην πραγματικότητα, οι τύποι των σκουληκιών στον άνθρωπο είναι εξαιρετικά διαφορετικοί, τόσο σε μέγεθος όσο και ως προς τη διάρκεια της ύπαρξής τους. Ορισμένοι τύποι ελμινθών (έτσι ονομάζονται σκουλήκια στην ιατρική βιβλιογραφία) μπορούν να προβληθούν μόνο σε μια ισχυρή οπτική συσκευή και υπάρχουν είδη που φτάνουν σε μήκος 18-20 μέτρα και παρασιτίζουν μέσα σε ένα άτομο για έως και είκοσι χρόνια.

Η συχνή εμφάνιση μολύνσεων ατόμων (ειδικά παιδιών) με σκουλήκια. Τα αυγά των ελμινθών, τα οποία η γυναίκα αναπαράγεται σε τεράστιες ποσότητες, είναι εξαιρετικά ανθεκτικά και προσαρμόζονται στις εσωτερικές συνθήκες παραμονής στο ανθρώπινο σώμα και στο εξωτερικό περιβάλλον στο οποίο εισέρχονται με περιττώματα.

Το κέλυφος των αυγών τα προστατεύει αξιόπιστα από μηχανικές εξωτερικές επιδράσεις και κλιματολογικούς παράγοντες, όπως θερμότητα και κρύο. Εκεί περιμένουν μια ευνοϊκή ευκαιρία να μπει στον οργανισμό του «ξενιστή» τους, όπου αμέσως σταθεροποιούνται, αναπτύσσονται, μετατρέπονται σε έτοιμα σεξουαλικά ώριμα άτομα και μολύνουν ξανά τον «ξενιστή» με έναν τεράστιο αριθμό αυγών, που ξεκινούν ένα νέο στάδιο αναπαραγωγής. Στη συνέχεια, θα ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στα σκουλήκια που υπάρχουν στον άνθρωπο.

Τι είδους σκουλήκια βρίσκονται στον άνθρωπο

Η ταξινόμηση των ελμινθών μπορεί να βασίζεται σε διάφορα χαρακτηριστικά - για παράδειγμα, από τη θέση του παρασιτισμού τους στο ανθρώπινο σώμα. Σε αυτή τη βάση, χωρίζονται σε εντερικά και εξωεντερικά.

Τα εντερικά σκουλήκια είναι παράσιτα που έχουν προσαρμοστεί να ζουν στο γαστρεντερικό σωλήνα. Αυτά είναι στρογγυλά και ταινίες.

Τα εξωεντερικά σκουλήκια περιλαμβάνουν εκείνα που έχουν προσαρμοστεί να παρασιτούν σε άλλα ανθρώπινα όργανα - για παράδειγμα, στα μάτια, στο συκώτι, στους πνεύμονες και ακόμη και στον εγκέφαλο.

Είναι δυνατή η ταξινόμηση των ποικιλιών ελμινθών με τον τρόπο που εισέρχονται στο σώμα του κύριου ξενιστή. Σε αυτή τη βάση, υποδιαιρούνται σε μεταδοτική, βιοελμινθική και γεωελμινθική.

Τα μεταδοτικά σκουλήκια είναι εκείνα που ένα μολυσμένο άτομο μεταδίδει σε ένα υγιές άτομο κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας. Για τα παιδιά, τα αντικείμενα μετάδοσης μπορεί να περιλαμβάνουν παιχνίδια. Αυτή η ομάδα ελμινθών περιλαμβάνει pinworms και νάνοι ταινίες.

Τα βιοελμινθικά σκουλήκια περιλαμβάνουν εκείνα που μεταδίδονται στον άνθρωπο μέσω της επικοινωνίας με τα ζώα, καθώς και στην περίπτωση της κατανάλωσης κρέατος με κακή επεξεργασία. Τα ζώα σε αυτήν την περίπτωση ονομάζονται "ενδιάμεσοι" ξενιστές ελμινθών. Αυτό το είδος περιλαμβάνει ταινίες βοοειδών και χοιρινού κρέατος.

Οι γεωελμινθικοί τύποι σκουληκιών περιλαμβάνουν αυτούς των οποίων το μέρος της ζωής τους περνά στο έδαφος (έδαφος), με αποτέλεσμα το όνομά τους να έχει το πρόθεμα "geo". Η μόλυνση με αυτήν την ποικιλία σκουληκιών μπορεί να προκύψει από άπλυτα φρούτα ή λαχανικά. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει ελμινθές όπως trichina και roundworm.

Οι ποικιλίες των σκουληκιών μπορούν να ταξινομηθούν σύμφωνα με τα βιολογικά χαρακτηριστικά τους. Σε αυτήν την περίπτωση, χωρίζονται σε επίπεδες, οι οποίες με τη σειρά τους αποτελούνται από τριματώδη, κεστούς και νηματώδη.

Χαρακτηριστικά ανθρώπινων σκουληκιών

Ας ξεκινήσουμε με τα στρογγυλά παράσιτα - αυτά είναι νηματώδη. Έχουν ένα επιμήκη στρογγυλό σώμα. Ο κύκλος ζωής τους συμβαίνει με αλλαγή ιδιοκτητών. Αυτή η λοίμωξη είναι συχνή στα παιδιά. Αυτά περιλαμβάνουν τους ακόλουθους τύπους σκουληκιών.

  1. Το Ascaris, παρασιτίζοντας στο έντερο και μετακινούνται εύκολα από αυτό, δηλητηριάζει ολόκληρο τον οργανισμό του ξενιστή και ζει σε αυτόν για περισσότερο από ένα χρόνο. Το μήκος τους φτάνει το μισό μέτρο.
  2. Hookworm και nekator (με μεγάλη ομοιότητα, συνδυάζονται σε "hookworm"). Μήκους 15 mm, ζουν στο δωδεκαδάκτυλο, τρέφονται με αίμα. Μπορούν να εισέλθουν σε ένα άτομο τόσο μέσω του στόματος με φαγητό όσο και μέσω του δέρματος (για παράδειγμα, χωρίς παπούτσια σε μολυσμένη περιοχή του εδάφους).
  3. Vlasoglav μήκους έως 4 cm. Τρέφεται με αίμα, πιπιλίζει τη βλεννογόνο του μεγάλου ή τυφλού. Είναι ένα παράσιτο στους ανθρώπους για πέντε χρόνια.
  4. Τα pinworms είναι μικρά παράσιτα, το μήκος των οποίων φτάνει το 1 cm. Παρασιτίζουν στο παχύ και το λεπτό έντερο. Το προσδόκιμο ζωής είναι περίπου 1, 5 μήνες. Τα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα σε λοίμωξη.
  5. Το Trichinella εγκαθίσταται στην καρδιά, τους πνεύμονες και τα μάτια. Μήκος - όχι περισσότερο από 1 εκ. Διεισδύουν σε ένα άτομο με φαγητό - κακώς θερμικά επεξεργασμένο κρέας. Ζουν έως δύο χρόνια.

Τα Flatworms ταξινομούνται σε fluke και cestode.

Τα τριματοειδή είναι ελμινθές με σώμα σε σχήμα φύλλου με δύο βεντούζες (το ένα χρησιμοποιείται για προσάρτηση στο σώμα του ξενιστή, το άλλο χρησιμοποιείται για σίτιση). Το μέγεθος του αμαξώματος μπορεί να είναι από μερικά χιλιοστά έως ενάμισι μέτρο. Η ανάπτυξη τέτοιων τύπων σκουληκιών συμβαίνει με τη χρήση ενός ενδιάμεσου «ξενιστή» από αυτούς. Στον κύριο «ξενιστή», ζουν στον πεπτικό σωλήνα. Δεν χρειάζονται το δικό τους πεπτικό σύστημα, γιατί παρασιτίζουν εντελώς εις βάρος των διατροφικών πόρων του «ξενιστή» τους. Με μια ισχυρή λοίμωξη με αυτό το ελμίνθιο, οι άνθρωποι αρχίζουν να χάνουν βάρος, ακόμα κι αν τρώνε πολύ. Τα ακόλουθα παράσιτα αναφέρονται ως τριμετάδες.

  1. Ηπατική αναταραχή - έλμινθος έως 20 mm, ζει στο ήπαρ. Ένα άτομο μπορεί να μολυνθεί από αυτό τρώγοντας ψάρια που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία.
  2. Fluke - ελάφι έως 1, 5 εκ. Ζει στη χοληδόχο κύστη. Αυτά τα ελμινθάρια, οι τύποι τους βρίσκονται στη χώρα μας, αλλά υπάρχουν επίσης τροπικοί τύποι.
  3. Τα σχιστόσωμα είναι τριμετόδια που ζουν στο αίμα του ξενιστή. Ζουν σε ζεστές χώρες. 30 mm μήκος, η διάμετρος τους είναι 1 mm. Ένα χαρακτηριστικό αυτού του παρασίτου είναι ότι το θηλυκό του ζει όλη της τη ζωή σε μια ειδική πτυχή του αρσενικού. Ζουν έτσι για αρκετά χρόνια αδιαχώριστα και παράγουν τεράστιο αριθμό αυγών. Ένα άτομο μπορεί να προσβληθεί από σχιστόσωμα ενώ κολυμπά.

Οι κωδικοί είναι σκουλήκια με τμηματική δομή σώματος. Τα τμήματα αναπτύσσονται διαδοχικά από το τμήμα της κεφαλής του ελμίνθου και κατά τη διάρκεια της ζωής του κινούνται όλο και πιο μακριά στην ουρά. Καθώς κινούνται, ένας τεράστιος αριθμός αυγών γονιμοποιείται και μεγαλώνει σε αυτά. Έχοντας φτάσει στο άκρο, πέφτουν μακριά από το σώμα της μήτρας, με ανθρώπινα κόπρανα εισέρχονται στο εξωτερικό περιβάλλον, όπου ξεκινούν την επόμενη φάση της ζωής. Στον κύριο ξενιστή, ζουν στο έντερο, προσκολλώνται σε ειδικούς απορροφητήρες έως 20 μέτρα.

τύποι παρασίτων που ζουν στο ανθρώπινο σώμα

Ας εξετάσουμε λεπτομερέστερα τους τύπους ελμινθών.

  1. Χορτοφάγος ταινίας- ελμινθών έως 2 μέτρα, ζει στο λεπτό έντερο. Η θερμικά κακή επεξεργασία χοιρινό είναι η πηγή αυτής της μόλυνσης. Το ανθρώπινο σώμα για τη χοιρινή ταινία είναι ένας ενδιάμεσος ξενιστής, ο οποίος προκύπτει από το όνομά του.
  2. Το Echinococcusείναι ένα έλμη που χρησιμοποιεί επίσης τους ανθρώπους ως ενδιάμεσο ξενιστή. Τα σκυλιά και οι γάτες είναι οι κύριοι φορείς. Οι εχινοκοκκικές αποικίες δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν σε ανθρώπους, αλλά αφαιρούνται μόνο χειρουργικά.
  3. Ταινία ταύρου(έως 10 m). Ζει στο λεπτό έντερο, για το οποίο έχει βεντούζες. Η θερμικά κακή επεξεργασία βοείου κρέατος είναι η κύρια πηγή (γι 'αυτό ονομάζεται βοοειδή).
  4. Ευρεία ταινία ταινίας(έως 20 μέτρα) ζει στο λεπτό έντερο. Η μόλυνση συμβαίνει μέσω καραβίδων και ψαριών με κακή επεξεργασία.

Μια μεγάλη ποικιλία ειδών ελμινθών στους ανθρώπους προκαλούν σοβαρή δυσλειτουργία.

Συμπτώματα μόλυνσης από σκουλήκια

Τα συμπτώματα της νόσου εξαρτώνται από τον τύπο των ελμινθών που προσβάλλουν ένα άτομο. Μπορούν να είναι πολύ διαφορετικά, επειδή αυτά τα παράσιτα είναι σε θέση να ζουν σε σχεδόν όλα τα μέρη του σώματος και των ανθρώπινων οργάνων. Οι ποικιλίες των σκουληκιών προκαλούν τα πιο κοινά συμπτώματα λοίμωξης:

  • κνησμός στην πρωκτική περιοχή;
  • διάρροια και άλλες διαταραχές των κοπράνων;
  • φούσκωμα;
  • μετεωρισμός;
  • πόνος στην κοιλιά;
  • μείωση βάρους;
  • αυξημένη όρεξη.
  • μυϊκός πόνος;
  • διαταραχές ύπνου;
  • πονοκεφάλους;
  • αλλεργικές εκδηλώσεις.
  • αυξημένη κόπωση.

Θεραπεία και πρόληψη της ελμινθικής εισβολής (μόλυνση)

Οι τύποι ελμινθίασης (ομάδες μολυσματικών ασθενειών) εξαρτώνται από τον τύπο του ελμινθίου και τον εντοπισμό του στο ανθρώπινο σώμα. Σε αυτήν την περίπτωση, οι ελμινθάσες μπορούν να προχωρήσουν κρυφά ή σοβαρά, μερικές φορές ακόμη και θανατηφόρες. Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν τόσες ελμινθίες όπως όλοι οι τύποι ελμινθών και μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί καθολική θεραπεία για όλα τα παράσιτα. Επομένως, για αποτελεσματική θεραπεία, πρέπει να γνωρίζετε ακριβώς τι είδους παράσιτα έχει μολυνθεί ένα άτομο.

Στην ιατρική, πολλά φάρμακα έχουν αναπτυχθεί και δοκιμαστεί για τη θεραπεία ελμινθών. Πολλά από αυτά είναι τοξικά για τον ασθενή, επομένως δεν συνιστάται η αυτοθεραπεία. Εάν υποψιάζεστε λοίμωξη, θα πρέπει να δείτε έναν ειδικό.

Πρέπει να σημειωθεί ότι συχνά η πρωτογενής θεραπεία καταστρέφει μόνο ενήλικες των σκουληκιών, αλλά τα αυγά και οι προνύμφες τους παραμένουν βιώσιμα στο σώμα και μετά από λίγο καιρό μετά τη θεραπεία, τα σκουλήκια μπορούν ξανά να εμφανιστούν με συμπτώματα. Επομένως, η επαναλαμβανόμενη χρήση αυτών των φαρμάκων είναι δυνατή.

Λαϊκές θεραπείες για σκουλήκια

μέθοδοι θεραπείας των παρασίτων που ζουν στο ανθρώπινο σώμα

Ακολουθούν μερικές από τις δοκιμασμένες λαϊκές θεραπείες για σκουλήκια με σταθερά θετικά αποτελέσματα. Στην καθημερινή ζωή, όλοι πρέπει να είναι σε θέση να καταπολεμήσουν αυτό το παράσιτο με προσιτά και φθηνά μέσα. Αυτά τα προϊόντα περιλαμβάνουν σπόρους κολοκύθας και λιναρόσπορου (τόσο ακατέργαστα όσο και σε μορφή αφέψημα), λάδι κολοκύθας, αφέψημα κρεμμυδιού, αφέψημα από αψιθιά, τζάντζερ και τζίντζερ, σκόρδο με γάλα.

Αλλά είναι καλύτερο να μην μολυνθείτε καθόλου με ελμίνθους. Για αυτό, πρέπει να εφαρμόζονται γνωστά προληπτικά μέτρα - πλύσιμο χεριών, επεξεργασία λαχανικών και φρούτων, διεξαγωγή θερμικής επεξεργασίας χοιρινού κρέατος, βοείου κρέατος και ψαριών, με προσοχή όταν αντιμετωπίζετε κατοικίδια ζώα. Η συνεχής τήρηση αυτών των απλών κανόνων θα μειώσει δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης από ελμίνθους.